บังอร's profileLove may last for just a...PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
Love may last for just a moment but memory can make that moment last forever..."ความรักอาจคงอยู่เพียงระยะเวลาชั่วครู่ชั่วยาม แต่ความทรงจำสามารถทำให้ชั่วระยะเวลานั้น คงอยู่นิรันดร์ได้ |
|||||||||||
|
November 13 ไม่เหลือใจ ให้ใครแล้วเจ็บมาจนชิน ทุ่มเทรักจนหมดใจ
ปีแล้วปีเล่าที่กาลเวลาผ่านไป มันทำให้ใจเทอเปลี่ยนแปลง
ไม่มีอีกแล้วคนรักจิง มีแต่คบแล้วทิ้งไปวันๆ
เจ็บจากเทอ จนเกินจะหยุดยั้ง
ไม่เหลือแล้วคนดีอย่างฉันที่เคยเป็น
....แอน คนเดิมไม่มีแว้ว ตอนนี้ คบด่ะ ไม่พอใจใครก้อเลิก คุยได้หมดทุกคน
ไม่มีความจิงจังให้คร่ายซักคน ไม่ผูกพันกะคร่าย
รักสนุก แต่ไม่คิดผูกพัน คบเพื่อเพียงผ่านเข้าใจป่ะ
ไม่ได้เจ้าชู้ แต่ยังไม่อยากจะรักใคร ถึงจะมีคนดีเข้ามาซักเท่าไหร่ ก้อไม่ทำให้ใจหวั่นไหวหรอก
ไม่สวยก้อเลือกได้
ตอนนี้ เที่ยวๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อย่างเดียว June 19 สิ่งมีชีวิต ที่แตกต่าง ในโลกใบนี้คร่ายว่าชีวิตคุณกำลังแย่ เชื่อเหอะ ยังมีอีกหลายคนที่แย่กว่าคุณ
ถ้าได้อ่านเรื่องจิงเรื่องนี้ที่เจอมากะตะเอง
..........เด็กผู้หญิงคนหนึ่ง ที่ชื่อว่า "ทราย"
"ทราย" เด็กผู้หญิงคน1 เป็นเด็กกำพร้า พ่อ แม่ เสียไปตั้งแต่เด็ก มีเพียงตา กะยายที่ยังอยู่กะทรายเท่านั้น ตอนนี้ ทรายเริ่มเข้าม.1ล่ะ ชีวิตโดยทั่วไปของทรายในแต่ล่ะวัน ต้องตื่นมาตี4 มาก่อไฟ หุงข้าว ให้ตากะยาย กิน
"อ้าว แล้วยายไม่ทำกับข้าวให้กินล่ะ"ฉันถามไปอย่างนั้น
"ยายเจ็บขา ตาก้อแก่เดินไม่ค่อยไหว"
"แล้วทำกับข้าวเป็นด้วยหรอ ยายเป็นคนให้ตังค์ไปซื้อกับข้าวมาทำหรอ"
"ป่าว หนูทำเอง ยายไม่ได้ให้ตังค์"
นี่คือการสนทนา เรากะน้องทราย บางช่วง
โดยทั่วไปแล้ว เวลาที่เราอยู่ที่ร้าน เราจะเห็นทราย เดินมากะเพื่อนๆๆของเขานั่นแหล่ะแต่ที่น่าแปลก คือทราย ไม่ได้ใส่รองเท้า เดินเท้าเปล่านั่นเอง เสื้อผ้าเก่าๆ ตัวผอมๆ จนเราได้มีโอกาศได้คุยกะทรายก้อตอนที่ทรายมาถอนเงินทุนจากธนาคาร
"วันนี้ไม่ไปโรงเรียนหรอ "
"มาเบิกทุนค่ะ"
"ได้เท่าไหร่เนี้ย"
"500 ค่ะ แต่หนูถอนมา400เหลือ100 หนูซื้อของหมดแล้ว"
แล้วเราก้อคุยกันไปเรื่อยๆๆนี่แหล่ะ เชื่อป่ะ เราอยากจะร้องไห้อ่ะ มีเด็กแบบนี้ด้วยหรอเนี้ย
วันนี้ทรายตื่นมาตี4 มาหุงข้าวเหนียว แล้วก้อเอาข้าวเหนียวมากินในรถโดยสาร (ข้าเหนียวเฉยๆๆนี่แหล่ะ")
พอมาถึงก้อต้องนั่งรอ ธนาคาร กว่าจะเปิดอีก ไม่น่าสงสารเท่าอาทิตย์ก่อนหรอก
เพราะอาทิตย์ก่อนทรายบอกว่า มา2ครั้งแล้วแต่ไม่ได้เงิน เงินก้อไม่มีใช้ศักกะบาทเดียว
เฮ่อ...เศร้า ............
..........เด็กบางคนเวลา ไปโรงเรียน ได้เสื้อใหม่ กระโปรงใหม่ รองเท้าใหม่ กระเป๋าใหม่
แต่ สำหรำทรายแล้ว แม้แต่รองเท้าแตะที่จะใส่ไปโรงเรียน ก้อยังไม่มี
รองเท้านักเรียน เสื้อ กระโปรง ไม่ต้องไปพูดถึง
.........................เด็กบางคนนั่งรถรับส่ง ไปโรงเรียน
แต่ทรายเวลาไปโรงเรียน ก้อต้องเดินไป ห่างจากบ้านไปโรงเรียน 2 กิโลกว่าๆๆ
...........เด็กบางคน ได้เงินไปโรงเรียน ก้อยังบอกว่าไม่พออใช้
แต่ทราย แม้แต่ บาทเดียวก้อยังไม่ได้เอาไป แถมยังต้องห่อ ข้าวเปล่าๆๆไปกินเพื่อปะทังชีวิต ไปวันๆๆ
เศร้า โครต ทรหดเยย
วันนั้นก้อเลยเอาพริกขี้หนูให้ เอาขนม เอาน้ำ เอาเงินให้
พอวันหลังมา
"ไง พริก ที่พี่ให้ไปใช้ไม่หมด ตากแดดไว้น่ะ จะได้เป็นพริกแห้ง"
"ตาหนูแกเอาไปตาก แล้วเอามาคั่ว แล้วตำ และก้อมีคนมาขอซื้อ ขายหมดเลย ความจริง หนูไม่อยากขายเลย มันเป็นของที่ให้มากิน"
เราก้อขำเลยอ่ะ ทรายเป็นเด็กฉลาด ช่างพูด
ถึงบ้านเขาจะไม่มีโทรทัศน์ แต่เขาก้อยังรู้จักอ่านหนังสือพิมพ์ที่โรงเรียน
เป็นเด็กที่ขยัน ซื่อสัตย์ และกตัญญูมาก
ถึงพ่อแม่เขาจะไม่มี และถึงแม้ว่าเขาจะจนมาก แต่เขาก้อยังซื่อสัตย์ ที่แน่ๆๆไม่ท้อ ต่อโชคชะตาชีวิตตัวเอง
เราโครตจะรักเด็กคนนี้เลย แค่เห็นก้อสงสารล่ะ เวลาให้เงิน ก้อไม่อยากจะเอาน่ะ ยังมีการถามว่า "แม่พี่ไม่ว่าหรอ"
555+ แม่เรายิ่งชอบให้เราทำบุญ ยิ่งช่วยเหลือแบบนี้แล้วน่ะ ไม่เคยห้ามเลยอ่ะ แต่ก้อแอบให้แหล่ะ
เราว่า ถ้าใครว่าชีวิตของตัวเอง ลำบากเหลือเกิน เชื่อเหอะ ถ้ามาสัมพัธกะ เด็กที่ชื่อทราย จะรู้ๆได้เลยว่า ยังมีคนที่แย่กว่าเราอีกเยอะเลย แค่เด็กอยู่แค่ม.1นี่แหล่ะ อืม ว่าจะแอบเอาเงินเข้าบัญชีให้น้องทรายอยู่ เหอๆๆ แม่งยิ่งซื่อสัตย์อยู่ซ่ะด้วย กลัวแม่งจะเอาไปคืนธนาคารซ่ะงั้น
"อยากจะบอกให้ทรายรู้ว่า สู้น่ะ พี่แอนอยู่ข้างๆๆเสมอ"
ถึงจะมีชีวิตเหมือนกัน แต่ก้อใช้ชีวิตไม่เหมือนกันก้อไม่ต้องท้อมัน สู้ต่อไป May 31 ไม่ได้มาอัพนานโอ๊ยจาบอกว่า นานมากเยยที่ม่ะได้มาอัพ ซ่ะกะทีม่ะค่อยมีเวลาเยย ตื่นมาทำงานตั้งแต่ตี3 ยันเกือบ3ทุ่มโครตๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆเหนื่อยเยย ก้อเลยไม่ได้มีเวลา มานั่งระบายอารัยเยย แต่ที่ผ่านมาตั้งแต่เรื่องช่วงเทศกาลสงกรานต์มาน่ะ โอโห เยอะๆๆๆมั๊กมาก
เรื่องแรกเลย เอาเรื่องไอ้ผ฿ชายหน้าตัวเมีย เฮงซวย ดีกว่าปกติแล้วเนี้ยช่วงสงกรานต์มานก้อจามีพวกโรคจิต พวกสมองฝ่อ อยู่แล้วช่ายป่ะ ที่ชอบลวนลามผู้หญิงอ่ะ แต่ไม่คิดว่าจะมาโดน กะตัว เหอ
เรื่องมีอยู่ว่า วันที่14 เนี้ย ทั้งครอบครัว ญาติ พี่น้อง พากันไปเล่นที่ ท่าหาดยาว ช่ายป่ะ ไปทั้งหมด3คัน
อาหารการกิน 1คัน เต็มๆ
คันที่2 ผู้ชายทั้งหมด คันที่3ผูหญิงทั้งหมด
หลังจากนั้นเราก้อพากันกินของจัดแจงเตรียมลงจะไปเล่นน้ำนี่แหล่ะ แต่ไอ้พวกผูชายยังไม่พากันลงมาไงพากัน แอบ(แดกเหล้าอยู่ที่รถตูอยู่เลย) ก้อเลยมีแต่ผู้หญิงลงไปเล่นน้ำกัน ลงไปยังเดินไม่ถึง 5ก้าว มีพวกผู้ชายกลุ่ม1สักประมาณ6-7คน กำลังมุ่งหน้ามาทีกลุ่มของเรา ฮ๋าๆๆๆหน้าตาแม่งไม่ดีอ่ะ ก้อเลยพากันลงจากห่วงยาง เพราะว่า พวกมันจะมาขอปะแป้ง ไง ก้อคิดในใจน่ะ กูมาเล่นน้ำกูโดนน้ำเด๋วกูก้อเปียก แป้งที่เมิงทา ก้อหายหมดซิเจง ป่ะ แม่งยิ่งเสือกไม่หล่อ นี่ อดไปใหญ่เยย ฮ่าๆๆ
สุดท้ายก้อระโดด ออกจาก ห่วงยาง กัน เหลือ น้อง ทอม (น้องสาวที่มานเปนทอม)ที่อยู่ในห่วงยาง และช่วงที่กระโดดออกเนี้ย ห่วงยางมันก้อเลย คว่ำ พวกกลุ่มนั้นก้อเลยได้ปะแป้งแต่น้องทอม แต่มันแม่งไม่ปะแก้มป่าวๆๆน่ะดิ ในกลุ่มนั้นมันจับ นมด้วย
หลังจากนั้น " แอน พวกมันจับนมหนู )" เท่านั้นแหล่ะ เลือดขึ้นหน้าฮ่ะ ชายกลุ่มนี้ก้อกระจายไปแล้วไง เราก้อเลยด่าตารมหลัง "ไอ้สาดเอ้ย แม่งเฮี้ย เมิงไม่เคยจับนมแม่มึงดูดรึไง ...............................................ด่าไปเรื่อย ๆๆเราไม่สะใจไง มันทนไม่ได้อ่ะ กูเพิ่งลงมาแม่งโดนแล้วหรอ ไม่เคยโดนด้วยไง เสือกคนที่โดนเปนทอมอีก คนแถวนั้นก้อมองฮ่ะ เค้ากอคิดว่าเราเปนคนบ้าอ่ะดิ ที่ยืนชี้นั้วด่า อย่างเดียว เราบอกว่า" ไอ้พวกกลุ่มผู้ชายพวกนี้มันเล่นจับนม ลวนลามผู้หญิง อย่าไปเล่นใกล้ มัน" ก้อยังไม่สะใจอีก ก้อเลยถามน้องกลับไปว่า พอจะจำหน้ามันได้รึป่าวว่าคร่ยเปนคน จับ น้องบอกจำได้ โน้นๆไง สุดท้าย......เราก้อดำน้ำ ลอยไป มันก้อมุดน้ำอยู่ เหมือนว่าลอยคออ่ะ
พอเราไปถึง ลากคอเสื้อมันขึ้นเลย แม่งสูงกว่าเรามากเยยอ่ะ ตัวผอมๆสูงกว่าเรา ใส่เสื้อสีดำ กางเกงยีนต์
ลากคอไม่พอ ฮ่ะ พร้อมกับด่า ทั้งถาม แล้วก้อลากมาตรงที่จุดเกิดเหตุ
"ไอ้เหี้ย เมิงจับนมน้องกูหรอ มึงทำไมเหี้ยอย่างนี้"
"กูไม่ได้จับ"
"สัตย์ มึงไม่จับแล้วคร่ายจับ ถ้าเมิงอยากจับไปจับ หีแม่เมิงนู้น มึงเหงี่ยนมากเลยรึไง เฮ้ย ทุกๆๆคน ดูไอ้หน้าเลียหีนี่ไว้ แม่งเล่นดีๆๆไม่ชอบ ชอบจับของชาวบ้าน "
ทั้งด่า และก้อดึงคอเสื้อมันขึ้นมาประจานอย่างนั้น แต่ตัวมันสั่นมากเลยน่ะ คนนี่มองเพี๊ยบ
"มึงกล้าสาบานมั๊ยว่าเมิงไม่ได้จับ"
เงียบ เงียบ เหงือแตกซิกๆๆ เรากะลางจาต่อย เพื่อนมัน แม่งมาจับพอดี" พอฮ่ะ พอเหอะ"
สุดท้าย พี่เราเดินลงมาพอดี "มีเรื่องไรกัน "
พอดีเปนช่วงที่เราปล่อยคอเสื้อไปแล้วไง "เมิงไปเลยน่ะไอ้สัตย์ เหงี่ยนนั้นก้อไปย็ดแม่เมิง"
มานก้อเลยลอยน้ำหายไปเลยขึ้นฝั่งอ่ะ ดิ
เราเห็นว่าพี่เราลงมาด้วยแหล่ะ เลยไม่อยากให้มีเรื่อง อยากมาเล่นดีๆไง
"โห พี่แอน โครตเทห์เยย"แม่งไม่ได้ชวยอะไรกูเยย ยืนมงอกูเล่นคนเดียวเยย ถ้ามันต่อยกูเนี้ย กูคงเละคาน้ำแล้วมาง กว่าไ อ้พวกพี่ๆทั้งหลายแหล่ จะรู้เนีย แต่ก้อได้ นิ้วโป้งอ่ะ ว่า "เยี่ยม เปนพี่สาวที่ปกป้องน้องได้ดีมาก ถึงแม้จะไม่มีแบล็คกราวน์ก้อตาม สุดยอด"
......................
เหอๆๆแต่ถ้ามานต่อยเราเนี้ย คงจาซวยเจงๆๆแหล่ะ วันนั้นม่ายมีกลุ่มหนายกล้าเข้ามาเล่นด้วยเยย
มีอีกเรื่อง1 โดนกะตัวเองเยย เด๋วจามาอัพใหม่ February 12 คนที่เรารักดันไม่มี เสือกมีแต่คนดีๆๆมารัก........หลังจากที่ชายคน1 ได้แต่เฝ้าถาม หญิงคน1อยู่เรื่อยมา ว่า"เมื่อไหร่จะรัก"
แต่คำตอบที่ผู้หญิงคนนี้ ก้อได้แต่ตอบกลับว่า " ไม่รู้ไม่ได้รัก"
คุณคิดว่า มันเร็วไปไหม กับคำว่ารัก กับคนที่รู้จัก เพียงแค่ 1เดือน
ชายคนนี้ ไม่หล่อ ไม่รวย แต่โครตนิสัยดี ดียังงัยหรอ ลองใจมาโหม๊ดแว้ว
ผู้ชาย ที่ภายนอก อาจดูเหี้ยม โหด และเลวร้าย
แต่ภายใน เปนคนที่ สุภาพ อ่อนโยนมากๆๆ ไม่ใช่คนพูดเพราะ แต่เป็นคนที่ใจเย็น มีเหตุผล
ทั้งที่รูว่าตัวเองไม่ผิด แต่ตัวเองก้อยอมรับผิด เพราะไม่อยากให้ทะเลาะกัน
ทำทุกๆๆอย่างเพื่อไม่ให้เกิดเรื่องไม่ดี และทำทุกๆๆอย่างเพื่อให้ผู้หญิงคนนี้คุยกะเขา
..มีบททดสอบลองใจ ที่ใช้บ่อย
หาเรื่อง ทั้งที่ไม่เป็นเรื่อง โวยวาย ตะคอก ด่าคำหยาบ กดสายทิ้ง ทั้งที่คุยโทรศัพย์แต่ดันไปคุยกะคนอื่น
เปนคุณ ทนได้ไหม....... แต่ผู้ชายคนนี้ เขาทนฮ่ะ ไม่ด่าคืน ไม่บ่น ไม่ว่าอ่ะไร แต่ถามเสียงเหมือนอารมณ์ น้อยใจว่า "เปนอะไร เบื่อเค้าหรอ หรือว่าอารมณ์ไม่ดี บอกเค้าหน่อย"
หลายครั้ง ที่รู้สึกสำนึกผิด แต่รูป่าว ว่าสิ่งที่ผู้หญิงคนนี้ทำลงไป เรื่องงเลวร้ายทั้งหมด เพราะไม่อยากให้ชายคนนี้มารัก
จะบอกว่าดีเกินไป มันก้อไม่ใช่ แต่เปนเพราะว่า เราไม่ได้รัก
เคยบอกกะชายคนนี้ว่า " อาจจะเปนเพราะ แค่ความหลง ไม่ใช่ความรักก็ได้ ตัดใจเสียตั้งแต่วันนี้ คงไม่เปนไร"
เคยถามว่า รักที่ตรงไหน ชายคนนี้ตอบว่า " รักที่แอนเป็นแอน รักตั้งแต่แรกเจอ ยิ่งได้รู้จักยิ่งรัก ถึงแม้จะเป็นผู้หญิงที่ ดื้อและเอาแต่ใจ
ขี้โมโหร้าย แต่ยังไงก้อจะขอรักตลอดไป แม้ว่าแอนไม่รักก็ตามที" January 15 22ปีเต็มเยยตูเมื่อวานวันเกิด แก่ปัยอีกปีเยยตู 22ปีเต็มอ่ะ แม่ชอบขำเราอ่ะชอบบอกคนอื่นว่าเรา22แล้ว เฮ้อ อายดิ๊
เมื่อวานนี้ พอปลุกตื่นขึ้นมา ตี04.59 นาทีพอดี โอโหไม่น่าเชื่อเปนแบบนี้ทุกปีอ่ะ
แต่นอนต่อฮับ แห่ะๆๆอคนมานชอบนอน
6โมงเช้า ตื่นไปใส่บารตที่หน้าร้าน วันนี้รู้สึกหนาวขึ้นน่ะ
พอใส่เสร็จ ไปจัดรายการ
จัดรายการเส็ด9โมง มาขายของที่ร้าน
พอ11โมงพี่เขามารับไปทำบุญ ที่โรงเรียน
ทางโครตทุรกันดาร โครตๆๆอ่ะ กว่าจะไปถึง
ถึงโรงเรียน แจกไอศครีมเด็กๆ ขนม ผลไม้
แถมก่อนไป เด็กๆๆรุมขอลายเซ็นอีก เมาไปเลยล่ะงานนี้
และก้อต่อที่โรงเรียน1อีก
........
..............
.................
22ปีเต็มเยยตูเมื่อวานวันเกิด แก่ปัยอีกปีเยยตู 22ปีเต็มอ่ะ แม่ชอบขำเราอ่ะชอบบอกคนอื่นว่าเรา22แล้ว เฮ้อ อายดิ๊
เมื่อวานนี้ พอปลุกตื่นขึ้นมา ตี04.59 นาทีพอดี โอโหไม่น่าเชื่อเปนแบบนี้ทุกปีอ่ะ
แต่นอนต่อฮับ แห่ะๆๆอคนมานชอบนอน
6โมงเช้า ตื่นไปใส่บารตที่หน้าร้าน วันนี้รู้สึกหนาวขึ้นน่ะ
พอใส่เสร็จ ไปจัดรายการ
จัดรายการเส็ด9โมง มาขายของที่ร้าน
พอ11โมงพี่เขามารับไปทำบุญ ที่โรงเรียน
ทางโครตทุรกันดาร โครตๆๆอ่ะ กว่าจะไปถึง
ถึงโรงเรียน แจกไอศครีมเด็กๆ ขนม ผลไม้
แถมก่อนไป เด็กๆๆรุมขอลายเซ็นอีก เมาไปเลยล่ะงานนี้
และก้อต่อที่โรงเรียน1อีก
........
..............
.................
January 10 ปราบเสือแอนปราบเสือจุก "ผู้หญิง รัยว่ะเนี้ย กล้าตดได้ไงว่ะ ตั้งแต่เกิดมาเพิ่งเห็น" December 10 พิธีกร (จำเป็น) อีกแว้ว" พี่แอน ผมมีข่าวดีมาบอก แต่คิดว่าเปนข่าวร้ายของพี่แอนน่ะ""
"เรืองรัยว่ะ ยังงัยเนี้ย ตกลงดีหรือร้าย"
"ทางเทศบาล เขาให้พี่แอนไปเป็นพิธีกร งานวันนี้อ่ะ"
" อะไรน่ะ ห่า โอ๊ย ตายเลย อัยพิธีกรไม่เปนอะไรอย่างฉันนี่น่ะ เขายังจะจ้างอีกหรอ ทำไมไม่บอกล่วงหน้า คร่ายเขาจะเตรียมตัวทัน"
อีกเล่ะ เราได้ขึ้นเปนพิธีกร นี่ก้อครั้งที่3แล้วน่ะ ถ้างานเล็กๆๆ เราจะไม่ว่าเลยอ่ะ นี่มีแต่งานใหญ่ๆๆ คิดดูดิ๊
ครั้งแรกที่เราเปน เราก้อคิดว่า มานคงไม่มีคร่ายมาจ้างเราไปหรอก พูดก้อไม่ชัด แถมสั่นๆๆอีกตะหาก
เราถนัดกับการจัดรายการ มากกว่า แต่ให้ไปเจอคนเยอะๆๆ แบบนั้น เรารู้สึกว่าเราสูไม่ไหว ไปม่รอด
แต่ก้อยังมีคนจ้างให้ไป เฮ้อ
และคิดดูดิ๊ วันก่อนเราไปทำอะไรไว้แถว เวที เฮ็อ กำของแอนเจงๆๆ
แต่เขาจ้างแล้ว เราก้อต้องไปอาน่ะ ทำไงได้
พิธีกร.............................
ผ่านไปได้ด้วยดี แต่ที่ไม่ดีนี่ดิอัยพวกนักดนตรี โอโห
ตอนแรกเราไปเนี้ย มานคงคิดซิน่ะ ว่า อีนี่มาทำอะไร แถวนี้
สุดท้ายมานก้อแกล้ง อยู่เรื่อย ชอบเรียกชื่อเรา แล้วก้อบอก ไม่มีอะไร อยากจะกระโดดเตะ ฉิหาย
โดนแอบถ่ายรูปด้วย เหอะๆๆๆๆ
สุดท้าย พวกมานก้อให้เราไปเปนตากล้อง ตอนแรกมี3คนช่ายป่ะ
แต่พอรู้ว่าเราเปนตากล้อง พี่แก แห่มาทั้ง วง
"เฮ็ย เมิงทำมไม่มองกล้อง เมิงมองอะไรว่ะ"
โอโห แม่งโตรตๆๆๆของโครตมึนเลย แม่งจ้อง นม เรานี่แหล่ะ (เราใส่เสื้อยืดสีขาวอ่ะ)ก้อเลยบอกว่า ไม่ถ่ายล่ะ ชอบอ่านกิน ลามกฉิหาย
มานให้เราไถ่ยด้วย แต่เราก้อไม่ไป
โอโห เชื่อป่ะ เราผู้หญิงคนเดียว โอ๊ย เซ็งเป็ดดิ โดนแกล้งตลอดแต่ก้อโครต ปลื้มอ่ะ ตอนที่เราเดินไปบอกให้ทีมต่อไป ขึ้นประกวด
แล้วมีป้าคน1อ่ะ "หนูแอนหรอ ป้าเพิ่งเคยเห็นตัวจริง ป้าชอบหนูน่ะ เสียงเพราะ น่ารักดี"
"ป้าฟังหนูรูเรื่องด้วยหรอค่ะ"
"ป้าฟังประจำ หลานป้าก้อชอบ ไหนขอจับหน่อยสิ"
โอ๊ย อย่างปลื้มอ่ะ ที่คนแก่ก้อชื่นชอบเราน่ะ
และก้อมีวันก่อน
ก้อมีพวกวัยรุ่น เราไม่รู้จักเขาหรอก แล่ะเขาก้อเพิ่งเห็นเราเหมือนกานเดินมาขอจับมือ บอกว่า "พี่แอน จัดเพลงสนุกมาก ขอจับมือหน่อย"ตกลงคืนนั้น โนแต่ขอจับมือ ไม่ต้องไปไหนเยย คิดในใจ ตูม่ะช่ายนักร้องน่ะเฟ้ย ตูม่ะช่ายดารา
...เซ็ง เป็ด.................
มีคนทักว่า เราเต้นโครตเก่ง รู้ป่ะเ ราบอกว่าไร
"คนหน้าเหมือนอ่ะน้อง 55 ม่ะช่ายพี่แอนหรอก "
.เซ็ง เป็ด.............
และเมื่อคืน โอโห เจอ แต่พวกหัวงู โครตเซ็งจากที่เราหลุดเสป็ค ทอมมาแล้ว
ดันมาเจอ พวกหัวงูทั้งหลาย โครตแก่ ยังเรียกตัวเองว่าพี่ เฮ็อ เศร้าฉิหาย แก่กว่าพ่อกูอีก
3คนฮ่ะ ไม่ใช่เล่นๆๆ กูนี่ก้อเสน่ห์แรงไม่เบาแฮ่ะ (หลงตัวเอง)
"เก่งนี่หนู เปนทั้ง ดีเจ เปนทั้งพิธีกร แถมยังขายของอีก "
"รู้ด้วยหยอว่าหนู ขายของ ""พี่เจอตั้งแต่ งานเบียร์สดครั้งก่อนแล้ว คือพี่ว่าเด็กคนนี้ น่าสนใจดี ก้อเลยมีคนบอก ไม่คิดว่าวันนี้จะเจออีกขอเบอร์ได้ป่าว"
November 26 เหนื่อยจังเยยวันลอยกระทง เราได้ลอยกระทงคนเดียว ลอยประมาณตี1กว่าๆๆ
หลังจากนั้นก้อไปปล่อยโคม โคมเราขึ้นสูงมาก ไปไกลมาก ตอนแรกก้อกลัวว่ามานจะไม่ขึ้นเหมือนกาน
เพราะเหนหลายคน ปล่อยแล้วก้อตกน้ำ แต่เขาบอกว่า ถ้าใครปล่อยขึ้นแปลว่ามีบุญ
และคำอธิฐานจะเปนจริง ดีใจสุดๆๆอ่ะ ที่มานขึ้นไปได้อ้ะ ยืนมองยังกะคนบ้าอ่ะ
แตดีใจที่สุดเยย
ก่อนหน้านั้น เรื่องที่อายโครตๆๆเยย
ปกติแล้วเวลาที่เราจัดรายการ เราจะพูดเก่งมากๆๆ
แต่พอเขาเชิญให้ไป ที่ลานเบียร์สด โอโห โครตๆๆสั่นๆๆ
อัยคนแซวก้อแซว และเขาก้อไม่ยอมบอกก่อนน่ะ ว่าจะให้เราร้องเพลง
พอบอกให้เราร้องเพลงแบบสดๆๆ แบบไม่มีดนตรี โอพระเจ้า คร่ายจาทำได้
ม่ะชายนักร้องน่ะ เปนแค่ดีเจเอง ฮือ ๆๆตอนนั้นเกือบร้องไห้อ่ะ
ก้อเลยเอาแบบว่าท่อนหุก หายใจสักครู่หนึ่ง คิดในใจไม่มีดนตรีจะทำได้ป่ะเนี้ย
สุดท้ายเราก้อร้องเพลง เปลืองหัวใจของพันซ์ ตอนนั้นตื้อมากคิดไม่ออก
ตลกโครต ลงเวทีมา ก้อมีคนขอดูหน้าแบบชัดๆหน่อยไม่เคยเห็น โอ๊ย อายโครต
ไปถามน้อง "เฮ่ย เมื่อกี้เปนไงอ่ะ" ดีน่ะที่น้องบอกกก้อเพราะดี
แต่เชื่อป่ะ ใครเจอใครก้อต้องแซวอ่ะ ที่ไปร้องเพลงแบบสดๆๆหน้าเวทีอ่ะ
เฮ้อ ม่ะคืนนี้ก้อไปเที่ยวงานช้างวันสุดท้าย มีแคลช มา
เกือบได้ตบกะคน แม่งมานไม่มาตามนัดรอจนคนหมด แม่งก้อไม่เห็นหัว หมั้นไส้ฉิบ
วันนี้เลยหมดเรี่ยวแรง เพราะเมื่อคืนใช้แรงเยอะไปหน่อย
เต้นแบบไม่ดูอายุตะเอง นึกว่าเหมือนแต่ก่อนล่ะม่าง กระดูกรอมหมดเยย
คอเคล็ด สมน้ำหน้าตะเอง แต่ขบอกมันส์โครต
ตอนกลับเจอคนมาจีบ เสือกมาจีบตอนกินอิ่มใหม่ๆๆ
โกหกว่า มีผัวแล้ว แม่งก้อม่ะเชื่อ ทำไงมานก้อไม่เชื่อ
ก้อเลยบอกว่า"เนี้ย ท้องแล้วด้วย 2เดือนล่ะ"ตอนแรกไม่เชื่อฮ่ะ เปิดพุงเยย โอโห เท่านั้นแหล่ะ ไปแน๊ปเยย
5555 โง่ฉิหาย แต่ก้อดี ที่เรามีพุง ไม่งั้นก้อหลอกไอ้นั้นม่ะได้หรอก555
มีอีกเรื่อง1 เดินเข้างานอยู่ เกือบเดินตกท่อ คิดดูดิ คร่ายจาไปยู้อ่ะ ไอ้น้องก้อผลัก ก้เลยก้าวขาสูงๆๆ
แต่ถ้าตอนนั้นไม่ก้าวน่ะ แอนเอ๋ย ไม่อยากจะ พากษ์เยย ขนาดไม่ตกท่อน่ะ พวกนั้นแม่งก้อขำจะตาย
ถ้าแอนตกไป มีหวัง พวกนั้น ขำจนได้ไปเผาแน่ๆเยย ไปกินยา นอนล่ะ บายๆ
สปิริตสูงอ่ะ เที่ยวก้อมาทำงานได้น่ะจ๊ะ November 24 ความแตกต่างความแตกต่างระหว่างคน2คน
ยอมรับว่าเราไม่อาจจะเดินร่วมทางกะเขาได้
เรากะโย แตกต่างเหลือเกิน
โยชอบคนสวย ชอบคนแต่งตัว**แต่เราไม่ค่อยชอบ
โยขับรถเบนซ์ ** แต่เราขับกระบะ ทำม่ะดา
โยชอบทานอาหารฟร๊าดฟูด ** แต่เราชอบกินอาหารข้างทาง (เพราะมานถูกและก้ออิ่ม)
และอีกหลายๆๆอย่างที่มาน แตกต่างเหลือเกิน
เราคิดว่าโย ม่ะช่ายสำหรับเรา
ทุกครั้งที่โยโทรมา เรามักจะบอกกะโยว่า "เลิกโทร เลิกยุ่งได้แล้ว ไม่มีทางที่เราจะคบกันได้"
แต่โยก้อจะบอกทู้กครั้งว่า " อ้วน อย่าเปนแบบนี้ได้ไหม "
เราม่ายเข้าใจเลยน่ะว่า ทะมัยเราถึง ไม่รักโย
ทั้งที่พยายามจะรัก และก้อทำให้ดีที่สุด นี่แหล่ะ เขาถึงว่าความรักมานบังคับไม่ได้
เรารู้ถึงแม้ว่า โยจะพูดเสมอว่า"โย รักอ้วนน่ะ" แต่เราทะมัยไม่รับรู้ถึงความรู้สึกนั้นเลย
สุดท้ายโยก้อไปเรียนต่อ แล้วเราก้อห่างกันอีกเปนวิธีเดียวที่ทำให้โยได้ใกล้ชิดคนอื่น อาจจะลืมเราได้เอง
November 23 ลอยกระทง เศร้าอีกแว้วลอยกระทงอีกแว้ว กี่ปีกี่ปี ก้อยังเหมือนเดิมลอยกระทงคนเดียว มานช่างแสนเศร้าจางเยยเฮ้อ!เมื่อไหร่ น๊า จามีคนลอยกะเขาเหมือนคนอื่นซ้ากก๊ะทีอยู่แบบนี้มานเหงาน๊า เหงาจายด้วย เราม่ะช่ายคนเรื่องมาก แต่เราก้อแค่อยากเจอคนที่ช่ายเจงๆๆ อายุก้อจะปาไป22แว้ว แต่ยังไร้คู่ ลอยกระทงปีนี้ก้อคงเหมือนทู้กปี แต่ปีนี้หนาวโครตเยยน่ะ ม่ะยู้ว่าปีนี้จามีแรงทำกระทงเองรึป่าว เพราะเอาเรี่ยวแรงปัยเที่ยวงานช้างหมด กลายเปนเด็กเที่ยวปัยเยยเรา ตอนนี้อ่ะ เรากะลางคิดเถิงคร่ายบางคนอยู่ เขาเปนผู้ชายทำมะดา เราคบกะเขาเปนเพื่อนก่อนที่จาคบเปนแฟน เนี้ยก้อใกล้จาเถิง วันที่เขาขอคบกะเราเปนแฟนล่ะ ก้อปีใหม่งัย เราม่ายยู้ว่าปีที่แล้วที่เขาบอกว่ารักเรา เมื่อตอนเคาว์ดาวท์ กับปีนี้ เขาจะรู้สึกอย่างนั้นอยู่อีกรึป่าว เขาจะคิดถึง เหมือนวันวานที่เคยเปนมั๊ย เราก้อได้แต่ถามตัวเองแหล่ะ เพราะเราเลิกกันเล่ะ เรารักเขา น่ะ เพราะตั้งแต่คบกัน เราอยู่ห่างกัน เราเชื่อใจเขา เราเลิกคบทุกคน เราเลิกเจ้าชู้ เขาทำให้เราเปลี่ยนไปมากซื่อสัตย์ต่อเขา จนสุดท้าย ด้วยความที่ .........ก้อทำให้เรา กลายเปนคนที่ม่ะยู้จักกันเยย ก้อดีน่ะ ทำให้เราอ่อนแอ เล่ะ เข็มแข็งนัยเวลาเดียวกาน เราเริ่มมองคนเยอะขึ้น เปิดโอกาศให้คนอื่นบ้าง แต่มานก้อไม่ทำให้เรารู้สึก ลืมเขาได้เยย วันนี้ก้อแค่อยากอวยพรให้เขามีความสุขกะวันลอยกระทง ฝากฟ้าให้ช่วยดูแล ก้อม่ะยู้ซิน่ะ เวลาที่คิดเถิงทีไร ก้อจะมองไปบนท้องฟ้า เพราะว่า เรารอเขา เราไม่ได้เจอกัน เราคิดว่าเขาคงเห็นท้องฟ้าเดียวกันกะเรา แต่เราคงไม่รอเขาแล้วแหล่ะ เขาไม่มาแว้ว ยังจำเสมอกะวันแรกที่เราได้รู้จักกัน "หากฉันใช้สมองจดจำเรื่องราวก้ออาจจะลืมเทอได้ แต่ฉันใช้หัวใจ เก็บความทรงจำเรื่องของเรา " โครตรักแอนเลย=แกยังจำข้อความที่แกเคยส่งมาให้เค้าอยู่รึป่าว ///// ลอยกระทงปีนี้ ทะมัย มานต้องเศร้าแบบนี้ด้วยเห้อ เลิกคิดเถิงได้แว้ว ไอ้แอนบ้า เวลาที่อยู่คนเดียวเปนแบบนี้ทู้กทีเยย เมื่อไหร่น้องจามาหว่ะ ตูอยากเที่ยวแว้ว///// เที่ยวงานช้างจร้าโครตๆๆของโครตมันส์เยยหว่ะ
ปัยเที่ยวงานช้างสุรินทร์ปีนี้ โดนลูกหลงข้างในเทคด้วยแหล่ะ
เทคเนี้ยะม่ะได้จะตั้งใจเข้าน่ะจ๊ะ แต่พอดีวันนั้น เรามานดื้อเองแหล่ะ
ก้อก่อนไป พี่คนที่รู้จักเขาเปนกู้ภัยอ่า อุตสาห์โทรมาบอกก่อนว่า body ไม่มีน่ะถูกยกเลิกแว้ว
แต่เราก้อคิดว่า เขาคงห่วง ไม่อยากให้เราไป เลย โกหกว่าไม่มี
เปนไงอ่ะ พอปัยเถิง 555 เสียงอีสานฮ่ะเพ่ หุหุ หน้าแตกย่อยยับ
ก้อเลยเข้าเทคเยย
แต่ก่อนเข้างานเนี้ย ปัยเจอเพื่อนใหม่ด้วย ขอบอกหน้าตาดีมาก เหมือนนายแบบเยย
พอดีเพ่เค้า ม่ะมีเพื่อนเที่ยว ก้อเลยชวนเที่ยวด้วยกานเยย
ในฐาน่ะเจ้าบ้านนิ เพ่เค้าชื่อ แซม แต่เราไปเรียกเขาว่าแซ่บ ชื่อหมาที่สถานี555
ม่ะโกรธอ่ะ พวกเราเปนกันเองหมดเยยงาย สนุกสนานหัวเราะ ได้ตลอดเวลา
ม่ะบอกหรอกว่าเจอกานยังงัย แต่ขอบอกเหมือนน้ำเน่ามากเยย
พี่แซ่บมาจากชลบุรี แต่โครตสำอางอ่ะ ทาแป้งพัฟ ทาลิปมัน โอโหเพ่แกกลัวแต่ม่ะหล่อ
แต่ลีลากานเต้นน่ะ โครตสุดยอดเยย หุหุ นึกแล้วขำ
ตอนแรกพี่แซ่บ คิดว่าเราเปนพวกเด็กเที่ยวงาย เอาเหล้ามาหั้ยอ่ะ
ก้อเลยบอกว่า "พวกหนูชอบเต้น แต่ม่ะชอบของมึนเมา สนุกอย่างมีสติจ๊ะ"
คิดดูเด่ะ ปัย สั่ง บอกว่า "แป๊ปซี่ขวด"หันมาเพียบเยยอ่ะ ทำไมอ่ะ แค่นี้ก้อเทห์ได้นิ ม่ะเหนต้องเพิ่ง
พวกของแบบนั้นเยย เสียสุขภาพหมด (แฮ่ะ แต่วันนี้ก๊ะว่าจะไปเปิดโต๊ะ เบียร์สดกะน้องๆๆอยู่เหมือนกานน่ะ)
เกือบเที่ยงคืน กะลางมันส์อ่ะ ได้ยินแต่ อุ๊บ!เด็กคน1วิ่งชนกระแทรกมาที่กลางลำตัวเรา พร้อมกับ ตั๊บ!หมัด1 บนไหล่เรา ไอ้คนที่ต่อยอ่ะ เราม่ะเหน แต่เห็นแต่เด็ก ที่วิ่งชนเรา เราวิ่งตาม กะว่าจะไปตื๊บซ่ะหน่อย พี่แซ่บดันมาห้ามไว้ซ่ะก่อน ไม่งั้น เราเจ็บ เฮ้ย มานเจ็บดิ หุหุ
สุดท้ายเราก้อเจ็บตัว55 เพราะโดนลูกหลง แต่ในงาน คร่ายตีกานเราเดินปัยบอกเยย
ต.รก้อมาจับมาน พวกมานมองหน้าเราหย่ายเยย มานก้อคงคิดน่ะว่า เราก้อหย่ายพอ ที่กล้าไปแหยมพวกมานงาย "เรื่องรายจากลัว "
++++++++
เอาเรื่องม่ะคืนนี้ดีฟ่า ไปดูคาราบาวมา55 ม่ะต้องแปลกจาย เรามานเพื่อชีวิตอยู่แว้ว
ขับมอไซค์ไปน่ะจ๊ะ ระยะทาง เกือบ80อ่ะ ก้อพอดี ที่ลานเบียร์สดเข้าเชิให้ไปทำกิจกรรมบนเวทีประมาณ1ชั่วโมง แต่รถที่นี้ก้อหมดแว้ว ก้อเลย เอามีโอ อัด3ไป3คนไง รถคันเดียว เจ๋งป่ะ
พอปัยเถิง ตำรวจตั้งด่านงง ม่ะเชื่อ เอาบัตร ให้ดูเยย เขาเลยว่า สุดยอด
ก้อคนมานอยากดูนิ ทามงายได้
อีกแล้วคร๊าบลูกหลงในงาน แต่ม่ะเปนรายอ่ะ แต่เกือบโครต
หน้าเวทีเยย จากอยู่ด้านหลังสุด ปายข้างหน้าได้ ติดกรงเยย
กะลางมันส์ กะลางก้มให้น้องสาวขี่คอ ตรงหน้า เยย ตกลงมา ตุ๊บ แล้วก้อ !!!!ตู๊มมมมมมมมมม
"กรี๊ดดด ไอ้เล็ก หน้ากรูส์มีอะไรไหม มีเลือดป่ะ เฮ้ยดูดีๆๆดิ๊ ถ้ากรูส์เปนไรเอากูรส์ส่งโรงบาลด้วย"
"ม่ายมีรัย เฮ้ยปายข้างหลังดีฟ่า ม่ะปลอดภัยเล่ะ"
จากนั้นก้อตูม ๆๆๆๆๆๆๆหลบเปนพัลวัลเยย รอดตาย ท้ายสุด น้าแอ๊ด คาราบาวเลยหยุดเล่นฮ่ะ หมดซีนเยย อารมณ์ค้างด้วย เพลงบัวลอยเยย เฮ้อ เศร้าจางเยย
November 22 .......หุหุ ช่วงนี้ปวดกะบาลสุดๆๆ เจอไข้แดกอีกแว้ว
แม่หั้ยน้องมารับกลับบ้านตั้งแต่1ทุ่ม ทู้กวันเล่ะ ม่ะปล่อยอีกเช่นเคย
ก้อม่ะยู้จาหวงทะมัย เด๋วนี้ก้อเลย นอนแต่หัวค่ำ ไม่ได้มานั่งหน้าจอ คอมเยย
จัดเส็ดกลับบ้านนอน กินก่อนนอนด้วยซ้ำ เด๋วนี้น้ำหนักขึ้นเล่ะ 4โลฟ่าๆ
เปนหมูตอนแว้ว
ช่วงนี้ก้อเลยทำตัวแปลกๆๆซ่ะเยย ไปทำหัวฟูมา55 เซอร์ได้จ๋ายเยยหว่ะ
ม่ะมีคนไหนม่ะขำอ่ะ เหมือนสิงโต ม่ะช่ายร่ายหรอก ทำทรงผมไว้ไปเที่ยวงานช้าง ที่จังหวัดสุรินทร์ November 16 เรื่องที่ทำให้เกือบ ฉี่ แตกกกกกกเรื่องแรก
วันนั้น วันที่เผาศพ พี่ชาย วันสุดท้าย
แล้วสัปเหร่อ ก้อมาบอกที่บ้านว่า ศพ เผายังไม่ไหม้
ตอนนั้นมานก้อประมาณ2ทุ่มฟ่าๆๆแว้ว แต่เราก้อยังนั่งเล่นนั่งชุมนุมกันอยู่หน้างาน
พอมีมาบอกอย่างนั้นก้อเลยพากันจะไปดู โดยปราศจาก รถ
โดยบอกกันว่าจะ เดินไปกัน ระยะห่าง บ้าน (ที่งาน)จากวัด 500เมตร แต่ขอบอก เปลี่ยว โครต
แต่ไปเยอะ นิ มีแต่วัยรุ่นช่ายป่ะ
ก้อพากันเดินปัย แต่เรานี่ดิ ลำบาก สุดๆๆ รองเท้าไม่อยู่ (คือว่าวันนั้นเจอแม่จับเราไปเปนตุ๊กตาหน้างาน ยืนต้อนรับแขก ให้ใส่ คัทชู แต่งตัวให้เรียบร้อย)แล้วเราถอดไว้ที่รถ และรถเนี้ย ก้อเอาไป ส่งพระพอดี
รับๆๆด้วย หารองเท้าแตะม่ะเจอ
พอเดินออกได้แค่ประมาณ50เมตร เย็ดเปรต หมาเสือกหอน พวกเราก้อเริ่มเร่งฝีเท้า แต่เราไม่ได้ใส่รองเท้า ก้อบอกว่า "อย่าวิ่ง " เราก้อเจ็บเท้า ท้ายสุด พวกมานพากันวิ่งกัน แม้จะบอกว่า "ถ้าวิ่ง กูรส์ร้องไห้น่ะ"
ม่ายเชื่อซักกะคน เราก้อวิ่งไม่ทัน ก้อเลยบอกกะตัวเองว่า เดินกลับบ้านคนเดียวก้อยังทัน พอกะลังเดินกลับ ก้อเห็นมีไอ้ตัว1มานไม่ได้วิ่งไปด้วย และเสือกถอดเสื้ออีก ตอนแรกก้อนึกว่าผีหลอก ก้อเลยตะโกนไปว่า
"คร่ายฟ่ะไ
ไอ้แบงค์ตอบ "กรูส์เอง แล้วเมิงทำไมไม่ใส่รองเท้า"
"มันกัดตีนกรูส์ แล้วทำไมเมิงไม่วิ่งไปกะพวกมานว่ะ แม่งเหี้ย หนีกูรส์หมด ถ้ากูรส์ไม่เห็นเมิง กรูส์ก้อว่าจะกลั้นใจเดินกลับบ้านน่ะเนี้ย ดีที่เห็นเมิง"
หลังจากนั้นเราก้อเดินกะไอ้แบงค์ไปเรื่อยๆๆ จนพอมาถึง ใกลจาถึงกำแพงวัดเล่ะ
แต่ตรงนี้มานมืดมาก และน่ากลัวสุดๆๆเปนทางโค้งด้วย
มานก้อ เรียก "แอน"แล้วก้อมองหน้า
เราก้อตอบว่า "เมิงจาเรียกกรูส์ทะมัย " (คือแบบว่าเรากะเพื่อนจะคุยกันไม่เพราะอ่ะ)
"กรูส์รู้ละ ทะมัย พวกนั้นมานถึงวิ่งหนีเมิง "
โห ความรู้สึกตอนนั้นสุดๆๆอ่ะมองรอบๆๆก้อม่ายมีคร่าย
ตอนแรกก้อนึกว่า ผี อยู่ข้างๆๆเรา มองหน้าลังก้อไม่มี
สุดท้าย ก้อมองหน้าไอ้แบงค์ แล้วมานก้อเงียบ ไม่พูดอะไร
"ไอ้แบงค์ เมิงอย่าเล่นแบบนี้น่ะเว้ย กรูส์กลัวน่ะเมิง กรูส์ร้องไห้เจงๆๆด้วย"
จากนั้นก้อกลัวมานจะกลายร่างเปนผีเลยกระโดเกาะแขนมัน หยิกเลย
"เอ้ย แ อน 55 เด๋วคร่ายมาเห็นเข้า กรูส์เจ็บน่ะเว้ย"
หลังจากนั้นเราก้อร้องไห้ไปด้วย เดินไปด้วย จนถึงวัด ตรงคนเยอะๆๆ แล้วเราก้อปล่อยมันไปเยย
"ห่า กลัวไม่เข้าท่า กรูส์แกล้งเมิงเล่นเฉยๆๆ"
"เหี้ยเมิงซิ กรูส์เกือบเยี่ยวแตก สมน้ำหน้าเปนแผลเยย 55 สม"
................................................
เรื่องที่2
เรื่องเกิดที่ร้านนี่แหล่ะ
วันที่รู้ข่าวว่า พี่ชาย เสีย เราก้อเกิดอาการกลัวๆๆนิดๆๆอ่ะก้อเปนทำม่ะดาชายป่ะ
พี่น้อยอ่ะ ตอนที่มีชีวิตจะมาที่ร้านเราบ่อยๆๆ
วันนั้นเรากะลางจะเข้าห้องน้ำ ปกติ ประตูห้องน้ำเราเนี้ย ปิดง่ายมาก แค่ผลักแป๊ปเดียวก้อปิดล่ะ ไม่ต้องเสียแรงอะไรมาก
พอเราปิดปุ๊ป เอีธ ประตูเปนไร มานไม่ยอมปิดฟ่ะ
หลังจากนั้นก้อจับมาปิดอีก
มานก้อเด้ง กลับคืนอีก เอาล่ะว่ะ คร่ายแกล้งกรูส์ฟ่ะ
ก้อเลยออกไปดูหน้าห้อง ก้อไม่เหนมีคร่ายอาล่ะว่ะ เริ่มสั่นล่ะ
ปิดอีก ก้อเด้งกลับอีก
อีกรอบล่ะกาน ไล่ตั้งแต่ขอบประตู มาเรื่อยๆๆกรี๊ดดดดดดดดดด
สายยาง มานหนีบอยู่ ข้างล่างประตูอ่ะ
ก้อเลยทำให้ปิดประตูไม่ได้ แต่กว่าจะรู้ เล่นซ๋ะตู ฉี่แตก
จะรู้สึกอย่างรัย เมื่อ วัน1มีคนมาบอกรักถึง2คนโอ๊ะ โอ ม่ะยู้จะดีจัยหรือเสียจัย มั่ยรู้ว่าจะทำยังงัย
อยู่ดีๆก้อมีคนมาบอกรักถึง2คน
หลายคนคงอิจฉา ว่าทะมัยถึงมีคนมาบอกรักกันทีเดียว
แต่เรารู้สึกแย่อ่ะ ม่ะดีจัยเยย
ทะมัยน่ะหยอ เพราะว่าเราไม่เคยให้ความหวังครัยเยย
คุยเล่นๆๆปัยวันๆๆ แต่มั่ยคิดว่าจะมีคนชอบนิสัยอย่างเราได้
ไม่ช่ายแค่ครั้งแรกน่ะ มีเยอะแยะ
แต่คร่ายม่ายเปนเราไม่รู้หรอก มีคนบอกรักไม่ใช่ว่าจะดีน่ะ
เพราะรัยน่ะหรอ.......เราทำให้เขา เสียใจ เราทำตามหัวใจที่เขาต้องการไม่ได้ เล่ะมานดีป่ะล่ะ
แต่ที่แปลกก้อวันเนี้ย 2คน เวลาไล่เลี่ยกันเยย
คนแรกอ่ะน่ะ เขาเปนผู้ชาย อายุ27เล่ะ เราม่ะค่อยชอบอ่ะ แต่แม่เราชอบ ดูดิ เขามาเกี่ยวข้าวแถวๆบ้านเรา
ที่เราไม่ชอบก้อเพราะว่า พวกเนี้ยไปเรื่อยๆๆ เด๋วก้อเจอคนเรื่อยๆๆ จีบเราง่าย ก้อจีบคนอื่นง่ายเหมือนกัลล์ เจงป่ะ ไม่มีอะไรที่แน่นอนอ่ะไรซากกะอย่าง ไอเราก้อบอกตั้งแต่ทีแรกแล้วน่ะว่า เราจะคุยแบบเพื่อนเท่านั้น ถ้า คิดจะจีบคงไม่มีทางอ่ะน่ะ ตอบตกลงฮ่ะ แต่สุดท้ายม่ะถึง2อาทิตย์เยย มาบอกว่า ชอบเราซ่ะล่ะ
เราก้อบอกน่ะ ว่าจะมาเปลี่ยนไม่ได้ หัดรักษาคำพูดซ่ะบ้าง
ก้อเลยคิดในใจ อีกแว้วหยอเนี้ย
เพราะก่อนหน้าเนี้ย มีคน1อ่ะ ก้อเปนเพื่อนที่คุยมาตั้งนานแว้วน่ะ
ตอนแรกที่เขาบอกกะเราว่า "แอน เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อกะแอนน่ะ" งง ฮ่ะ
ม่ะหั้ยงง และตกจัยได้ไง ก้อเลยขำ ตลก กลบเกลื่อน เห็นเปนเรื่องตาหลก
มานเปนไปบ่ได้ เพราะว่า เขาคนนี้ เปนผู้หญิง (เปนทอม) ฮับ
ไปไงมาไงมาชอบเราเนี้ย กลัวว่าถ้านานกว่าเนี้ย กลัวว่าเรา จะรับไม่ได้ ก้อเลยตัดสินใจบอก
เหอๆๆ ซึ้งเยย แอนก้ออยากคบน่ะ ทอมเนี้ยเพระว่าไม่เสียหายตรงไหนด้วย
แต่ที่ไม่อยากคบเนี้ย เพราะว่า วันหนึ่ง แอนอาจทำให้ อิง เสียจัย....วันหนึ่งแอนก้อต้องชอบผู้ชาย แอนต้องรักกะผู้ชาย มานตามธรรมชาติของแอน พอถึงวันนั้นเจงๆ อิงต้องเสียใจมากน่ะ
ไม่อยากทำให้ใครเสียใจเพราะแอนเลย ก้อเลยบอกว่าเปนเพื่อนดีฟ่าน่ะ
แอนก้อยังคุยกะอิงเหมือนเดิม ถึงจะรู้ว่า อิงคิดไม่ซื่อกะแอนก้อตาม
...... คร่ายเจอแบบเราบ้างเนี้ย เซ็งจะตัย ทำรัยม่ะถูก....
....แต่เชื่ป่ะ ถามกี่คนกี่คน มาชอบแอน ทำไม ชอบแอนเพราะอารัย.....
คำตอบรู้ป่ะว่ารัย....แอนต๊องดี คุยกะแอนทีไรยิ้มได้ทู้กที นิสัยก้อโอเค เปนตัวของตัวเองมาก..
เหอๆๆ จาบอกรัยให้นิสัย เรา แม่เราบอกว่าแย่มากเยยน่ะ
แต่ทะมัยม่ายคิดว่า มานจะไปตรงจัยคร่ายหลายๆๆคน จนตอนนี้กลายเปนเหมือน นางวันทอง ไปแว้ว
ม่ะเข้าจายตัวเองเยย เฮ้อ....ดีน่ะที่บอกกาน แอนเซ็ง(ตราบใดที่ยังไม่โดนคนที่ใช่ ไม่มีวันเด็ดขาด ขึ้นคานดีกว่าเยอะ5555+)ขี้เหร่เลือกได้ย่ะ November 11 อยากเห็นทู้กวัน แค่มองตาก้อพอรู้แล้ว เย้ เส็ดสักกะที โครตทรมานเยย สอบ เทอมเนี้ย
คิดดูดิ เข้าสอบ 9โมงเช้าแต่ดันเข้าห้องสอบ9โมงครึ่งฟ่าๆๆ ตอนรกกะม่ะสอบแว้ว
แต่ก้อลองหน้าด้านเข้าห้องสอบ เข้าได้เฉยเยย ครั้งแรกอนุโลม ดีน่ะที่สาขา วิทยบริการ แต่ถ้าที่กรุงเทพน่ะ เลย5นาทีอย่าหวังว่าจะได้เข้า
เมื่อวานโครตปลืมเยยอ่ะ ได้นั่งรถคันเดียวกะ ....อิอิ ขออุ๊บไว้
คนอารัยก้อม่ายยู้ ไม่หล่อแต่ดันอยากเห็นหน้าทู้กวัน
ก้อจะเปนคร่ายได้ที่หน่ายอ่ะ ก้อคนที่บอกว่า เราชอบแอบมองอยู่บ่อยๆๆ ที่มาซื้อของที่ร้านเรางัย
วันนั้นโครตอายอ่ะ นั่งถ่ายรูปเล่นอยู่กะลาง แอ๊ปอยู่เยย แม่งก้อเดินมาซื้อ
อัยเราก้อม่ะยู้ว่าดินมา ได้แต่ยินเสียง "อะแอ้ม สวยแล้ว"
ตอนนั้นน่ะ หน้าตาเราเอ๋อ มาก พ่อก้อขำ บอกว่าสมน้ำหน้า โครตอาย
เราก้อเลยแก้เขินอาย เปนครั้งแรกที่ได้คุยกัน "เออ บอดดี้มาวันหน่ายอ่ะ"เราถามปัย ทั้งที่จัยยังสั่นๆๆอยู่เลย
"19 "
พอดีอัยน้องตัวแสบเราก้อมาพอดี มานก้อเลยถามต่อว่า "บัตรเท่าไหร่ ไปด้วยน่ะ มีเพื่อนเยอะไหม"
" 50 บาท โอ๊ย เพื่อนเยอะแยะมากมาย"
ครั้งแรกเยย ที่เราได้คุยกาน อิอิ เปนปลื้ม
แต่เราดูแค่สายตาเราก้อรู้น่ะ ถึงเราจะม่ายค่อยได้คุยกัน แต่เวลาเจอกันทีไร แค่ดูสายตาก้อรู้ความหมายแล้วแหล่ะ
มั่ยหล่อ แต่ ม่ายรู้ดิ ว่าชอบได้ยังงัย ดูนิ่งๆๆเงียบๆๆ ไม่เกเร ไม่เคยเห็นแซวคร่าย ขยันดีออก
มอมแมมด้วย ตาโตๆๆ ปากเล็กๆๆน่าจุ๊บดี อิอิล้อเล่น
มีครั้ง1 ที่เราแกล้งได้ ก้อคือว่า เรารู้ว่า มานก้ออยากคุยกะเรา แต่ติดที่ว่าเราไม่รู้จักกันเลย
และก้อ ม่ายค่อยที่จะกล้าเท่าไหร่
วันนั้น เปนวันที่เราหนีเที่ยวไปดูงานแข่งเรือ
พอตอนกลับเราก้อเดินสวนตรงที่ มานยืนนั่นแหล่ะ มานหันมาพอดี เราเดินผ่านพอดี ม่ายน่าเชื่อว่าจะเจอกันได้
อย่างว่าอ่ะน่ะ บุพเพนรึป่าว 555(คิดปัยเอง)
พอมานหันมา มานก้อทำหน้าตาตกใจเหมือนกัน และดูเหมือนว่ากำลังเอ๋ยปากถามเราอย่างเงี้ย คือแบบว่า คงจะถามว่า ไปไหนมาได้ยังไงอ่ะไรอย่างเงี้ย
พอเราเห้ฯเราก้ออยากถามเหมือนกัน ก้อเลย ยักคิ้วใส่แล้วเดินเลยไปเลย55 สะจัยมากเยย
เมื่อวานนั่งรถด้วยกัน555 ม่ายอยากให้ เวลาผ่านปัยเยยอยากให้รถคันที่เรานั่งด้วยกันม่ายต้องไปไหน
......โอ๊ย คนอะไรก้อม่ายรู้ ม่ายน่ารักไม่หล่อ แต่อยากเห็นหน้าโครต ........มั่ยรู้จักฉันมั่ยรู้จักเทอ อิอิ ยังม่ะยู้เยยว่า เทอชื่อร่าย November 04 ^^อารัยก้อแอน (เก็บตกจากงานศพพี่ชาย) โอ๊ย ก้อม่ะได้ตั้งจัยจะเปนแม่ครัวซักกะหน่อยนิ
อัยเราก้อทำกับข้าวม่ะค่อยเปนหรอก แต่จะทำเฉพาะ ของที่ตะเองชอบกิน
ก้อคือว่า งานศพเนี้ย ก้อจะมีคนมานั่งเล่นไพ่ มีคนมานั่งศพกาน
คืนแรก เราเห็นว่า ม่ะมีอะรัยเกงตอนกลางคืนกันเยย
พอตอนเช้าแม่เรียกหั้ยปัยจ่ายตลาดด้วย ก้อเลยจัดแจง อาหารไว้ทำตอนกลางคืนต่างหากเอาไว้
คืนที่2 นอนตอนเกือบ5ทุ่ม ตืนมาตอนเที่ยงคืนฟ่า ตอนแรกลุกมาฉี่ ซักกะแปป เริ่มหิว
เดินผ่านกลุ่มไอ้ต่อ มานก้อหาว่าเราละเมอ โดดเราด่าซ่ะ มานก้อเลยบอกเพื่อนมานว่า
ปากจัดอย่างนี้ คงม่ะละเมอแล้วแหล่ะ
จัดแจง ทำยำฮอดดอก ทำเส็ด ม่ะเถิง3นาที เกลี้ยงเยย หลายคนติดจัย นัยรสชาติ ขอกาแฟ เพิ่มต่อ นังแอนก้อจัดหั้ย ก้อเลยให้ไอ้ต่อ เปิดหนังให้ดู ดูเรื่อง ขวัญเรียม นั่งดูซักแปป ไปดับฮ่ะ เหอๆๆๆ หลอนอ่ะดิ
แต่ก้อนั่งดู ขวัญเรียม ดูซึ้งๆๆมากๆๆ ดูแล้วร้องไห้ มานก้อหาว่าบ้า ร้องไห้คนเดียว
คืนที่3 เสริฟ ข้าว เสริฟ น้ำ ให้แขกที่มางาน เหนื่อยแทบบ้า เส็ด ล้างจานต่อ จานเนี้ย ม่ะช่ายแค่ใบ2ใบ โครตๆๆเเยอะ
เหอๆๆ กับข้าวหมดฮ่ะ ทำงานแทบตาย กับข้าวหมด แย่ล่ะเส่ะ
จัดแจงเปนแม่ครัวอีกรอบ เหลืออีก2ชีวิตฮ่ะ ที่ยังม่ะมีรัยตกเถิงท้อง คร่ายยู้ป่ะ ก้อไอ้ทอมบ้า ไอ้แตนไง
มาเถิง "ทำเผื่อ ด้วยน่ะ "
เราก้อจัดแจง ทำ ลาบ -- ทำคอหมูย่าง คือเอาแบบง่ายๆๆ และเร็วที่สุด
แต่ กับข้าว ที่เราทำ ใครผ่าน ก้อหยิบขอชิม ตลอด คืนนี้ก้อผ่านปัยโดยปริยาย
วันที่3 วันนี้ เรามีโปรแกรม ที่จะหนีเที่ยว เที่ยวงานแข่งเรือ เพราะรู้ว่าวันนี้ แม่ กะอา เขาจะพากันไปซื้อของ
ตอนแรกกะ จะเอา รถกระบะ ไป แต่ แม่ดัน เอารถ ไปซื้อของก่อน เยยอด
พอแม่ออกจากบ้านปุ๊ป เรากะลางก้าวออกจากบ้าน
" แอน เอา กับข้าว ไปเพล ที่วัดด้วย " ป้า อ๋อมกั๊ฟ แกรู้ แกว ว่าเราจะหนีเที่ยว แต่ขอโทดนี่ก้อแค่9 โมง เองอ่า เหอๆๆ อีก3ชั่ว โมง กว่าจะ11 โมง แม่มาพอดีจิ สุดท้ายก้อต้องรอ พอ11 เอาข้าวไปวัดเส็ด กลับมาบ้าน แม่กะป้าก้อมาพอดี 555 นาทีนั้น ไม่ต้องพูดเถิง ออกจากบ้าน หนีเที่ยวเยย ขึ้นรถบาสไปเยย
555 พอเถิงงานร้อนเป็นบ้า แดดร้อนโครตๆๆ ได้เที่ยวรถบั๊ม หลายรอบเยย มีตีกันในงานด้วย ได้กลับตอนที่บาสโทรมา55+กลับบ้านไป บอกแม่งัยยู้ป่าว หนูไปนอนที่บ้านมา555
October 30 โอ๊ยยยยย เหนื่อยแทบเดี้ยงเยย เฮ้อวันนี้พอจะมีแรงขึ้นมาหน่อย หลังจาก ที่ช่วยงานศพมา5วันเต็มๆ
แต่5วันที่ผ่านมาเนี้ย ครบทุกรสชาติเยย
สูญเสีย.. เศร้า เสียจัย..หนุกหนาน ..หัวเราะ ร้องไห้...กลัว โอ๊ยเยอะมากมาย เอาเปนว่ามีเรื่องโม้มากมาย
เรื่องแรก เรื่องเศร้า
เราต้องสูญเสียพี่ชายปัย เขาจากปัยด้วยอายุเพียงแค่25 ด้วนสาเหตุ เกิดอาการช็อค
และที่แย่ปัยกว่านั้น น้องชายนั้นก้อคือ ไอ้ต่อ เขากลาวหามันว่า มันฆ่าพี่น้อย เพราะว่ามันเปนคนพาพี่น้อย
ปัยส่งที่โรงบาลและเปนคนเซ็นเอาศพพี่น้อยเข้าห้องดับจิตในคืนนั้น
ไอ้ต่อคิดมาก ร้องไห้ ทำไมพวกผู้ใหญ่ต้องซ้ำเติมมันด้วย ใครบ้างที่อยากฆ่าพี่ตัวเอง และหมอคงมั่ยปัญญาอ่อนหรอกน่ะว่าที่จะไม่รู้ว่าครัยตายหรือไม่ตาย งง ช่ายป่ะ ทะมัยเขาถึงกล่าวหามัน ก้อเพราะว่า ตอนเช้า หลังจากที่คืนที่พี่น้อยเสีย เขาเอาศพออกจากห้องดับจิต เพื่อจะทำการผ่าพิสูจน์ ปรากฎว่า
สภาพพี่น้อยต่างจาก สภาพตอนที่เอาเข้าไปทีแรก
เหมือนว่า ยังไม่ตาย และโดนเข้าห้องดับจิต ตาค้าง เหมือนทุรนทุราย พวกผู้ใหญ่เขาเลยกล่าวหามัน
ถ้ามันไม่เซ็น รอพวกผู้ใหญ่มาก่อน พี่น้อยคงไม่ตาย
แต่จะมีคร่ายนึกถึงกันบ้างรึป่าวว่า คนที่ขวัญเสีย พี่เสียต่อหน้าต่อตา โทรหาใครก้อหาว่าเปนเรื่องแกล้งกันเล่น จะมีเวลารอคร่ายอีก และกว่าจะปลอบมันได้นี่น่ะ เล่นเอาซ่ะเราเมาเยย แตก้อดีที่มันเชื่อเรา
และมานก้อบอกเราว่า มานมั่ยคิดเรื่องนี้แล้ว จนมันยิ้มได้
^^^^^^
สำหรับเรื่องที่ ทำหั้ย เรากลัวมากที่สุดก้อคือคนนี่แหล่ะ
มานชื่อแตน แต่มานเปน ทอม ม่ะได้เจอมานเนี้ยะก้อหลายปีแล้วน่ะ
แต่เท่าที่จะจำได้ มานจะชอบผู้หญิงสวยๆๆ แฟนมันแต่ละคน แหม ดารายังอายอ่ะ
พอมั่ยได้เจอกันหลายปี อัยเราก้อเฉยๆๆ
แต่คืนแรก เรานอนตอนตี2เกือบ3ล่ะ ก้อนอนรวมกันเยอะๆๆนี่แหล่ะ
ตื่นมาตอนตี4เกือบตี5 ก้อคุยกันเล่นๆกะญาติ เพราะนอนม่ะค่อยจะหลับเพราะคนเยอะ และก้อเสียงดังมาก
และก้อมั่ยรู้ว่า อัยแตนมันเข้ามาตอนไหน อัยเราก้อนอนอยู่
รู้ป่ะ อะราย เกิดขึ้น แม่งเปิดมุ้งเข้ามา แม่งขึ้นคร่อมจับแขน อี๊ คิดแล้วเสียว อัยคนตั้งเยอะตั้งแยะ มานยังกล้าทำอ่ะ อัยเราก้อร้องอ่ะดิ๊ "แม่งบ้า โรคจิตป่ะเนี้ย เฮ้ยๆช่วยด้วย"แม่งมีแต่คนขำ ช่วยก้อมั่ยช่วย
อี๊ๆๆๆๆ โครตเสียว โครตอายคนอ่ะ แต่ดีทีมีแต่ญาติ พอตอนเช้า มานก้อเดินเข้ามากอดต่อหน้าแม่เยยอ่ะ
ตกจัยอ่ะดิ๊ เลยด่าปัยว่า "บ้าป่ะเนี้ย"แล้วก้อรีบวิ่งหนี้เยย เห็นหน้าไม่ได้ เราวิงหนี้มานตลอด
โครตกลัวมานเยย
และอีกที ตอนที่กำลังถ่ายรูปหน้าศพกันอยู่ โอโห พี่แกก้อ เปิด ความอุจาดอีกรอบ
จับเราจูบต่อหน้าคนนอนกลิ้งปัยกะพื้นอ่ะ อัยคนตั้งเยอะ++++++++++โอ๊ย อาย
สุดท้าย ไม่ว่าจะกี่รอบกี่รอบที่มานทำกะเรา ไม่มีคนช่วยกั๊ฟ ขนาดคนเยอะๆๆน่ะเนี้ย ถ้าอยู่ในที่ลับตา โอ๊ยยม่ะอยากจะคิดเยย อี๊
แต่มานชอบให้เราทำกับข้าวให้มันกิน ทั้งที่เราไม่เคยทำให้ใครกิน เราไม่ได้ตั้งใจทำให้มันกินน่ะ
มานมากินของเราเอง ติดใจในรสชาติและม่างเลยขอให้ทำให้กินบ่อยๆๆ งงช่ายม่าย ว่าแอนกลายเปนแม่ครัวได้อย่างรัย555 พรุ่งนี้มีต่อ เด๋วมาโม้อีก แอนบ้า
October 09 เหมือนน้ำเน่าแต่เรื่องจริงฉัน กะเทอ จะด้ายเจอกานอีกมั๊ย ก้าเทอบอกกับฉัน ตั้งแต่วันนั้น วันนี้น
มั่ยรู้จักฉัน มั่ยรู้จักเทอ เห็น รถบาสประจำทางนี้ทีรัย ทำหั้ยนึกถึงเหตุการณ์เมื่อ3ปีที่แล้วทุ้กที ภาพที่ เทอ ... วิ่งตามรถ ตอนที่รถเลื่อนออกจากบริเวรนั้น ภาพที่ฉัน.. ที่ได้แค่โบกมือหั้ยเทอ แค่นั้นเอง ฉันคิดว่า ภาพแบบนี้จะมั่ยเกิดขึ้น ถ้า เทอ " กล้า " "กล้า ที่จะพูด กล้าที่จะแสดงออก............ บรรยากาศภายในรถความมืดสลัว แต่มีเสียงเพลงสดๆๆอยู่ข้างๆหู แม้บรรยากาศภายในรถกำลังเงียบสงบ แต่กลับมีกลุ่มวัยรุ่นผู้ชาย 4-5 ร้องเพลงโหแซวอยู่ "มาคนเดียหรอ" เสียงแรกที่เทอพยายามถาม "และเห็นกี่คนอ่ะ" ตอบปัยเพราะรำคาญและง่วงนอนอย่างแรง "พูดได้ด้วย แฮ่ะ พุดไทยหรอ" "อ้าว ก้อเห็นถามเปนไทยก้อตอบไทยดิ" " โอโห แต่ละคำตอบ กวนจิงน่ะ" หลังจากนั้น เราก้อคุยเล่นแบบกวนๆๆกัน กวนกันไป กวนกันมา ตอนแรกก้อกะมั่ยอยากคุย เพราะปกติแล้ว นั่งรถแบบนี้ถึงจะนั่งติดกันก้อไม่เคยคุยมาก หรือถามมากขนาดนี้ ยังคงมีเสียงหัวเราะ มาเรื่อยๆๆ จนสุดท้าย เพื่อนของเทอตะโกนมาบอกว่า ขอเบอร์เลย แต่เทอก้อก้มหน้า เงียบ มั่ยพูดอะรัยต่อ เปลี่ยนมาเปนนั่งเขินแทน ฉันคิดในใจว่า ถ้าเทอกล้าขอ ฉันก้อกล้าให้แต่เทอมั่ยกล้า จนตรงที่เทอ ใกล้ลง เทอถึงก่อน เพื่อนก้อเรียกให้เทอลง เทอยังลังเล ก่อนจะบอกกับฉันว่า "ไปก่อนน่ะ" อืม ตามบาย ฉันบอกไปอย่างนั้น รถจอดประมาณ5นาที จนรถเลื่อนออกไปยังจุดหมายปลายทาง อื่นต่อ ฉันเห็นแต่เพียง ภาพๆๆที่เทอวิ่งมา วิ่งตามรถ มานคงสายปัย เพราะเทอ มั่ยกล้าเอง ยังคงเก็บ ตั๋วไว้
เห็น รถบาสประจำทางนี้ทีรัย ทำหั้ยนึกถึงเหตุการณ์เมื่อ3ปีที่แล้วทุ้กที ภาพที่ เทอ ... วิ่งตามรถ ตอนที่รถเลื่อนออกจากบริเวรนั้น ภาพที่ฉัน.. ที่ได้แค่โบกมือหั้ยเทอ แค่นั้นเอง ฉันคิดว่า ภาพแบบนี้จะมั่ยเกิดขึ้น ถ้า เทอ " กล้า "
แอน บ้า แอนบอ แอนต๋อง ยัยแอนเอ๋อเล๋อมากมาย แฮ่ะๆๆ
|
||||||||||
|
|